Steenuilentreurnis

Het was 2006 toen ik als lid van de IVN-steenuilenwerkgroep mede op de bres sprong voor het behoud van de steenuiltjes die in een gebiedje woonden waarop onze gemeente en een projectontwikkelaar haar oog hadden laten vallen om er huizen te bouwen. Het stuk grond lag in Laag Soeren, een van de negen dorpen van de gemeente Rheden en kreeg de naam Nimmer Dor. Het kleine vredige dorp ligt in een zogenaamde "groene wig" en het agrarische landschap daar werd daardoor sowieso al beschermd.


Op verzoek van de gemeente gingen wij in de omgeving zoeken naar een alternatief biotoop waar de uiltjes hun heil zouden moeten zoeken zodra de bouw een aanvang zou nemen. Maar een geschikt biotoop was niet te vinden en de gemeente Rheden vond dat heel vervelend want die wilde coute que coute de huizenbouw doorgang laten vinden. Steenuiltjes staan op de Rode Lijst hetgeen in dit geval betekent dat ze zwaar beschermd zijn door de flora- en faunawet die door Europees beleid werd opgesteld en die ook door Nederland werd ondertekend. Het liep uit op een strijd tussen IVN en gemeente. De toenmalige wethouder die zich met het bouwplan bemoeide (en er tussenuit kneep toen het plan dreigde te mislukken) liet zich stevig horen in de krant: "de steenuilengroep is deskundig en heeft goede argumenten maar wij hebben betere. Wij zullen winnen en voor het eind van het jaar zal de eerste schop de grond ingaan". Inmiddels is het eind 2015 en de huizen zijn op het beoogde gebied nog altijd niet gerealiseerd. De strijd tussen voor- en tegenstanders is namelijk nog steeds niet definitief gestreden. Inmiddels had ook een deskundig persoon uit Laag Soeren, die de stichting NimmerdorNee oprichtte, zich in de strijd geworpen tegen het bouwplan en het verdrijven van de uiltjes. De situatie rondom de steenuilen leidde zelfs tot filmopnamen voor het tv-programma Landroof.




De gemeente Rheden nam indertijd geen genoegen met onze inventarisatie van het gebied en vroeg, onze bevindingen negerend, ontheffing aan van de ff-wet. Zou het plan niet doorgaan dan zou de gemeente namelijk een fikse schadevergoeding moeten betalen aan de inmiddels failliete projectontwikkelaar. Onze werkgroep slaagde erin de Dienst Landelijk Gebied (DLG) die hierover zeggenschap had en gewoonlijk vanachter hun bureau besluiten namen, hoogst persoonlijk naar Laag Soeren te laten komen om de situatie daar met eigen ogen te aanschouwen. Een vertegenwoordiging van de gemeente en de projectontwikkelaar gingen mee. De steenuiltjes wonnen en de ontheffing werd niet verleend.

Echter, de strijd ging door en zoals bekend beslissen rechters vaak verschillend over dezelfde zaak. Partijen stonden - teveel om hier allemaal op te noemen - vaak voor de rechter en voor- en tegenstanders bleven elkaar bevechten. Februari 2013 jaar gaf de gemeente toestemming de helft van het uilenbiotoop waar inmiddels een kleiner aantal huizen gepland stonden, te verstoren door de bodem plat te maaien en om te ploegen. Met instemming van het Ministerie van Economische Zaken dat van mening bleek dat de uiltjes daar geen last van zouden ondervinden. Eerder oordeelde de Raad van State precies het omgekeerde. Om raadselachtige redenen had de DLG nu opeens wel een ontheffing gegeven , op voorwaarde dat er een alternatief biotoop voor de steenuiltjes zou worden ingericht. De gemeente was er als de kippen bij de helft van het uilenbiotoop te laten ontdoen van een houtwal, bomen en struiken en de bovenste 30 cm van de bodem. Het alternatieve biotoop voor de uiltjes is er anno 2015 nog steeds niet. Het was bovendien een onzinnig besluit van de DLG want een nieuw biotoop dat geschikt is voor bewoning stamp je per definitie niet zomaar even uit de grond, dat heeft jaren nodig om zich te ontwikkelen, en de DLG had zelf geconstateerd en toegegeven dat dit onmogelijk was in de omgeving. Als gevolg van al die dieronvriendelijke maatregelen is er in het gebiedje minder dan andere jaren gebroed. Geen wonder, met al die onrust.



Een paar jaar geleden moest een klein steenuilenbiotoopje in Dieren (eveneens gemeente Rheden) ook al wijken, ditmaal voor de bouw van een brandweerkazerne. Het gebied lag bij het complex waar ik een volkstuin heb en ik had daar ook wel eens een uiltje gezien. Omwonenden hadden de gemeente laten weten dat er inderdaad steenuilen rondvlogen. Toen wij als steenuilenwerkgroep dan ook bij de gemeente bezwaar maakten tegen het vernielen van het biotoop werden slechts een dag later alle bomen op het terreintje gekapt. De gemeente kwam weg met slechts met een berisping en kreeg dus onbestraft haar zin. Je vraagt je af wat de flora- en faunawet waard is als er zo mee wordt omgegaan. Geld lijkt het bijna altijd te winnen van de natuur.

Opnieuw staat er een gang naar de rechter gepland, nu om de ontheffing van de ff-wet door de DLG aan te vechten. Het initiatief komt van de Stichting NimmerdorNee. Een laatste en ultieme poging om het mooie agrarische landschap en het rijk van de steenuil in Laag Soeren te redden. De gemeente Rheden en de projectontwikkelaar hebben haast en willen over een paar weken met de bouw van het wijkje beginnen, dus moest de tussenstap naar de voorzieningenrechter worden genomen.
De naam van het geplande nieuwe wijkje werd voor de zekerheid begin dit jaar maar gewijzigd in Hof van Soeren want de herinnering aan de lange weg vol struikelblokken die de gemeente moet gaan wordt het liefst zo snel mogelijk weer uitgewist. Als de steenuiltjes het zouden winnen, zou dat pas echt Nimmer Dor zijn!

27 oktober 2015

Inmiddels is het eind november: de steenuilen hebben het pleit verloren. De Raad van State is van oordeel dat de huizenbouw in het steenuilendomein gewoon kan worden doorgezet. Als natuurliefhebber en natuurbeschermer staat je verstand er bij stil. Dit soort ontwikkelingen werken zo verschrikkelijk demotiverend....

2 opmerkingen:

Rob Bloemendaal zei

Wat een treurige toestand! Zo gaat het maar al te vaak, vrees ik. Goed dat er mensen zijn die het voor kwetsbare dieren opnemen.

Rob Bloemendaal zei

Wat een treurige toestand! Zo gaat het maar al te vaak, vrees ik. Goed dat er mensen zijn die het voor kwetsbare dieren opnemen.

Een reactie plaatsen